Heyhey allemaal,
Op de eerste dag van september werden we verrast met goed nieuws vanuit TopSystems, onze bestelling was namelijk een stuk vlotter klaargemaakt dan verwacht, en stond met wederzijdse smart te wachten om opgehaald te worden:). En om de spullen niet te lang in spanning (haha, snap je?) te laten wachten (je weet het natuurlijk nooit met nauw aan de ongeduldige en wispelturige Zeus (god van onder ander de bliksem (en daarmee, vind ik, dus ook elektriciteit) verwante spullen), liet ik alles direct vallen en snelde ik mij, met het enthousiasme van een kind vlak voor Sinterklaas, naar Bodegraven om de auto vol te laden met al dit off-grid snoepgoed (en gelijk ook even de benodigde balken om de technische ruimtes voor het elektra te maken). Voor nu zal ik je alle onderdelen en bijbehorende uitleggen besparen (geloof mij, het is echt veel, maar mocht je te zijner tijd (wanneer het allemaal geïnstalleerd is) nog geïnteresseerd zijn, dan kan je nu wel alvast (en dat zelfs zonder de normaliter benodigde toeslag :p) ook kiezen voor de uitgebreide tour en neem(t) Patrick of ik jou met alle liefde mee door deze wondere wereld), maar hierbij alvast wel een impressie van onze super kleine kawaii (schattig in het Japans) stoppenkast (hmm, noem je het wel ook een STOPPENkast als er maar één stop in zit? Oohw en voor de zekerheid ter referentie lieve mensen zie je links mijn telefoonhoesje, en ja dat is een al vrij oude telefoon uit de tijd dat die nog gewoon op een normale manier in je hand paste, haha(a)).
En na het deels voorbereiden van deze balken en vervolgens het helemaal afmaken van de fixering en afwerking van onze beide kacheldoorvoeren, konden we bij Pat dan ook eindelijk beginnen aan de aftimmering op de kopse kanten van zijn huisje. De eerste plank was weer niet zo moeilijk, maar daarna kwam natuurlijk gelijk weer diegene met de meeste doorvoeren, dus dat duurde natuurlijk weer een stukje langer dan verwacht. Al had de vertraging wellicht ook een beetje te maken met dat één van de (klein)kinderen van de (ouders van de) buren op der praatstoel zat, haha(a). Nee hoor, ook dat voegt enorm veel toe aan het gehele proces hier en geeft stiekem ook heel veel energie en vrolijkheid, dus praat vooral (dit “dus praat vooral” is, in mijn optiek, sowieso belangrijk in het leven – we werden door Aristoteles niet voor niets de Animal Rationale (het sprekende dier) genoemd hè, laten we daar dan ook in alle situaties goed gebruik van maken:)) door iedereen die hier komt kijken (of van een afstand mag ook altijd natuurlijk), dan komen wij er vanzelf wel:). Het is trouwens ook heel bijzonder om te zien hoe donker het Frakéhout bij Pat nog is in vergelijking met het bij mij al veel meer verweerde hout. Wat gelijk maar weer laat zien dat de praktijk vaak zoveel meer tentoonstelt dan hetgeen je allemaal in theorie kunt uitdenken en voorstellen. Mijns inziens doe je er vaak dan ook goed aan om, na natuurlijk wel voorbereidend werk, gewoon te gaan doen, in plaats van alles op voorhand proberen te controleren:) (Oké, genoeg praktische filosofie weer Leon(a)).
Een enkele dag later kwam de volgende (zij het gelukkig positieve) verrassing alweer om de hoek kijken op het moment dat de nieuwe aannemer “spontaan” langskwam om samen met de buren en de vrouw van handhaving (deze keer dan wel écht) de peilgrens te bepalen. En terwijl zij (de aannemer bedoel ik dan hè, want ik denk niet dat de (ene) buren (de anderen staan al heel veel voor ons klaar en zijn zelf ook super druk met bouwen) en de vrouw van handhaving snel komen meehelpen met de bouw) zich in de resterende eerste helft van september doordeweeks vooral focuste op het verder voorbereiden van de bouwput (soms hier en daar een klein beetje gesteund door mij, want dat staal weegt écht enorm veel, en nee, no worries, ik loop hier niet krom van al dat staal dragen, maar doe gewoon altijd graag tussendoor de Zonnegroet van de Hatha-yoga op een ladder – don’t try this at home, haha :p), hield ik mij vooral bezig met het uitwerken, voorbereiden en monteren van alle afwerkingen van de kozijnen, het plafond en de spanten, wat allereerst neerkwam op het bevestigen van de vensterbankjes bij de ramen en de loopdorpel bij de voordeur en vervolgens vooral op heel veel dunne latjes opmeten, zagen, schuren, passen, markeren, oliën, lijmen en spijkeren(a). Oké, het lijkt niet altijd écht op klussen zo zittende in het zonnetje in de deuropening (zelfs hier ben ik echter bezig met klussen in de vorm van het schuren van al die betreffende latjes), maar geloof mij, het was weer behoorlijk uitdagend en speels “dansen” met al deze overwegend flexibele materialen in de kleine ruimte(a). Gelukkig levert al dat dansen en yoga-en (wat sowieso al zeer fijn is om te doen natuurlijk) uiteindelijk wel een heel tof resultaat op al zeg ik het zelf:). Oohw en een interessante bijkomstigheid van het monteren van de latjes bij de kozijnen was dat ik opeens zag dat diverse springspinnetjes heel nieuwsgierig door de spijlen van de ventilatieroosters aan het meebewegen waren met mij en daar zo te zien in de tussentijd een extra stevig (het beste wat op de “markt” te krijgen is) “insectenrooster” (lees: een zeer uitgebreid netwerk van spinnenwebben) hebben aangebracht (Hollow Knight’s Deepnest is er in vergelijking niets bij(a)). Dankjewel weer Arachne, much obliged:).
De weekenden stonden verder, zoals in de afgelopen maanden vrijwel gewoon is geworden, overwegend in het teken van de buitenkant van Pats huisje, waar we gedurende deze maand, hier en daar gesteund door Daan en Ray, de buitenaftimmering op de kopse kanten (inclusief de bijbehorende roosters) konden afmaken en daarnaast zelfs nog een enkele keer even naar het strand zijn gegaan, iets wat we onszelf zonder hun langskomen waarschijnlijk nooit hadden gegund (of wellicht gewoonweg niet aan hadden gedacht). Dus heel erg dankjewel ook daarvoor allebei:). Mede door jullie hulp en de (niet verwachte, maar zeer welkome) fijne ontspanningsmomentjes, hadden wij genoeg energie en tijd om de infrastructuur van al het elektra weer wat verder uit te werken (datgene wat wij bij TopSystems hebben besteld gaat enkel en alleen om dat wat zich binnenin de “meterkast” afspeelt).
In de tweede helft van september kwamen tot slot verder onze droogtoiletjes (die we verder nog even voor jullie ingepakt laten) binnen, vergezeld met nog een heel klein beetje praktische filosofie voor de liefhebber, haha:) en werd dan ook eindelijk, na onderhand zes maanden open te hebben gelegen, de eerste laag van de fundering van het huis van onze ouders in de bouwput gestort, iets waardoor wij allemaal hier vervolgens ook weer lekker verder konden gaan met de altijd heerlijke arbeid van april, oftewel het weggraven en verplaatsen van de (op dit moment nog steeds) enorme berg grond die op het kavel aanwezig is, haha(a). Gelukkig hadden we deze keer wel een klein graafmachientje gehuurd, al was enkel en alleen papa daar(vooral)mee aan het spelen en stonden mama, Pat en ik zodoende gewoon met de voeten in de klei alles als vanouds met de hand te kruien en te scheppen(a). Maar geen probleem hoor, alles genki (grof vertaald: vol energie in het Japans) hier, zelfs wanneer Marc net teruggekomen van drie weken vakantie gelijk even vraagt of we aan de andere kant van Nederland verder willen helpen bouwen aan het speelhuisje voor zijn kinderen, haha. Tsja, met alle liefde (en de resterende energie die we nog over hebben) Marc, hihi :p.
Oohw en voor iedereen de (klus)deuren staan hier trouwens wagenwijd open hoor, dus mocht je langs willen komen, weet dat je altijd welkom bent. Zeeuwse Zonn(ig)egroeten voor nu en byebye:)
Tiny Huisje, Groot Avontuur:) 