Heyhey allemaal,
Wat zeggen ze ook alweer over de maand april…dat het doet wat het wil? Nou dat klopt op zich wel redelijk, want deze maand hadden we, met een aantal langdurig aanhoudende en deze keer zelfs haast horizontale regenbuien, weer een primeurtje wat betreft het weer(a). Deze keer werden zelfs de chocolade-pecannoten er grumpy van, haha. Ach ja, ik denk dat Boreas (de frivole wind kwam voornamelijk uit het noorden) ons nog eventjes wilde waarschuwen op het feit dat er bij het kozijn op mijn noordgevel nog twee hele kleine openingetje in de tapes zaten waar buiten ons zichtveld om (als gesteund door de (onzichtbaarheids)ring van Gyges) nog heel langzaampjesaan wat water door naar binnen kon sijpelen. Dat was wel weer even schrikken, maar gelukkig was het ook zo verholpen en zie je maar weer dat wanneer Kronos meer en meer van zich laat horen (vanwege de plots vervroegde deadline van de vorige maand, hadden we te weinig tijd gehad om alle tapes van de kozijnen nog één keer goed na te lopen en hadden we natuurlijk helemaal geen tijd gehad om de waterslagen te plaatsen en zat zodoende de Contega IQ tape op twee hele kleine plekjes ietsjes los terwijl de Extoseal tape hier juist weer net niet helemaal goed overheen was geplakt…) het uiteindelijke resultaat daar vaak onder lijdt (net als eigenlijk alles waar hij bij betrokken is…).
En terwijl april vooral deed wat het wil(de) (zij het in retrospectie vooral om ons, samen met de hulp van de goed bij april passende Boreas, eigenlijk gewoon te helpen, dankie dus extra ook april en Boreas:)), deden wij een groot deel van de maand niet per se wat we écht wilden (al was het achteraf wel volledig noodzakelijk). Tsja, april liet ons weer even goed ervaren dat er veel meer komt kijken bij een bouwproces dan het daadwerkelijke bouwen alleen.
Zo begon het overgrote deel van deze eerste helft van de maand vooral met het (veelal in solitaire vorm) opruimen van de beide trailers, verplaatsen van Pats bouwmaterialen naar de bouwschuur (gelukkig kon de aanhanger vanwege de uitgegraven bouwput ook gewoon lekker naar achteren, haha…ach ja, voor we het weten is die bouwput weer dicht en kunnen we er weer fijn en makkelijk langs met alles toch? Nu nog maar even geduld hebben, toch?) en het verplaatsen van kleiige grond, en nog wat meer zandige kleigrond en hier en daar nog wat met grond, zand en wortels gemixte klei (om Dory (van Finding Nemo mensen…ken je klassiekers…)) te parafraseren: “just keep digging, digging, digging, just keep digging(a)”). Iets wat verder enkel en alleen maar werd afgewisseld met het verplaatsen van een hoop zware tegels, stenen, keien en bouwpuin(a). Halverwege april had ik uiteindelijk wel meer dan genoeg EXP (voor de niet-gamers onder ons ‘ervaringspunten’) opgedaan en evolueerde ik (mede gesteund door de altijd trouwe Saartje) in een heuse slavendrijver, haha(a). Rob en Jolanda (en Saartje) die meegewaaid waren uit het noorden, dachten wellicht even rustig langs te komen in Zeeland, maar daar heb ik even een stokje, of beter gezegd, een schep tussen gestoken, hihi(a). Nee hoor, ze waren (zij het wellicht enkel in theorie, want de bouwkavel moet je echt ervaren wil je weten wat je te wachten staat, haha(a))) compleet op de hoogte van de situatie hier en zodoende volledig (voor)bereid om te komen helpen en hebben daarnaast zelfs (met ons erbij) ook nog een beetje kunnen genieten van al dat wat Zeeland allemaal te bieden heeft:).
Wanneer we niet aan het graven waren (vooral omdat het wel heel erg zwaar en ergens ook een beetje hersendood (zeker omdat het soms lijkt alsof je niets hebt gedaan) werk is, en niet per se alleen omdat het af en toe gewoon veel te hard waaide en regende), waren Pat en ik vooral bezig met het nadenken over hoe we alles binnen willen gaan afwerken. Na een hoop onderzoek en contact leggen met diverse bedrijven hebben wij ten eerste uiteindelijk gekozen om onze verschillende houtsoorten te gaan testen met de producten van Osmo en in het bijzonder de houtwaxoliën die zij in hun assortiment hebben. Deze producten schijnen het karakter van hout te benadrukken en maken het hout daarnaast ook semi-waterdicht, terwijl het gewoon kan blijven ademen (iets wat bij onze dampopen-constructie natuurlijk heel belangrijk is), en daarnaast om de schroefgaatjes en kieren van de vloeren op te vullen met eigen gemaakte deuveltjes en de Woodmax kit van Bison/Griffon. Gelukkig bestaan er mini-gatzaagjes precies in de juiste diameter van onze schroefkoppen en konden we dit plan ook daadwerkelijk uitvoeren. En ja, ook dit was weer een enorm geduldig klusje waarbij er honderden deuveltjes gezaagd moesten worden (het gatzagen zelf was overigens niet het probleem, maar na elk deuveltje moest de boor weer uit de boormachine gehaald worden om hier met een dunne metalen pin het semi-vastzittende stukje hout (door de hitte smelt de lijm in de Ecoplex platen) uit de langzaam enorm heet wordende boor te duwen). Ahhh, ik kan niet wachten totdat ze straks allemaal bevestigd en afgewerkt zijn, haha:).
Verder vonden wij het, zeker na de lekkage bij het kozijn op mijn noordgevel, ook zeer belangrijk om verder te gaan met de afwerking hiervan. Maar dat was in eerste instantie ook nog niet zo makkelijk als wij hadden gedacht, want alle bedrijven die wij hierover hebben gecontact (en dat zijn er best veel geweest) gaven aan dat zij dit niet (willen of kunnen) doen, en dan in het bijzonder het maken van het kleine opstaande randje van een paar millimeter hoog dat onder de kozijndorpel moet komen. Dus na wat wikken en wegen, ontwerpen en wat over en weer contacten met Ray besloten we dan maar zelf waterslagen en hoekdelen te gaan maken uit aluminium L-profielen. We dachten in eerste instantie Cortenstaal te gaan gebruiken, maar voor iedereen die dat in de toekomst van plan is, doe dit vooral niet, want zowel qua (vooral niet-machinaal) knippen als buigen is dit echt niet te doen. Daarnaast is aluminium ook gewoon lichter, onderhoudsvriendelijker en duurzamer, dus überhaupt daarom al een veel betere keuze, toch? Ach ja, soms moet je door praktijkervaring achter dingen komen. Misschien nu maar snel een vuurkorf maken van het Cortenstaal, zodat we gedurende de rest van het bouwproces onze plengoffers aan de goden beter kunnen uitvoeren en hen tevreden kunnen (blijven) stellen(a). Wie probeer ik ook voor de gek te houden, de wegen van de goden zijn ondoorgrondelijk natuurlijk:).
Tot slot bleef ook de tweede helft van april draaien om het versjouwen van grond, klei en zand en als klap op de vuurpijl zelfs een kuub grind dat de vorige bewoner als cadeautje had ingegraven en achtergelaten voor ons, thanksss…(a). Dit allemaal zodat we de tegels (deze keer gelukkig met een meer directe reden) konden gaan leggen om (nee, dit wordt geen fancy Romeins voetdompelbad) uiteindelijk mijn huisje (dat echt enorm in de weg stond op de bouwweg) voor de zevende keer alweer (zij het deze keer maar een aantal meters) en gelukkig met mooi weer op haar nieuwe, tijdelijke plek te zetten:).
Het was dus weer een met Sisyfusarbeid bezaaide maand, maar het eindresultaat geeft alweer een hele andere uitstraling en ook weer een beetje rust op de kavel zelf, waar verder bij de bouwput van mijn ouders helaas in de tussentijd nog niets nieuws is gebeurd. We hopen dat het weer van de laatste dagen een voorbode is voor de komende maand, maar rekenen ons in ieder geval niet rijk, hihi. Voor nu weer tot de volgende keer:).
Tiny Huisje, Groot Avontuur:) 